कोण होत्या त्या?


आज अचानक ही घटना आठवली. ही देखील सत्यकथाच आहे. जवळ जवळ २० वर्षांपूर्वीची, तेव्हा मी मार्शल आर्ट शिकत होते. आमचा खूप छान ग्रुप होता. शनिवारी, रविवारी सर्वांना सुटी असली की आम्ही एकत्र जमत असू, ठाण्यातल्या रस्त्यांवर भटकत असू. एकदा आम्ही ठरवलं पावसाळ्यात माथेरानची सहल करायची. एक रविवार निश्चित केला आणि निघालो माथेरानला. तेव्हा एखादी गाडी बुक करावी आणि जावं असं काही डोक्यात नव्हतं. ठाण्याहून ट्रेनने कर्जत आणि पुढे प्रायव्हेट टॅक्सी करून माथेरान! तेव्हा माथेरानची ती झुकझुक गाडी नेमकी बंद होती, नाहीतर आणखीन मज्जा आली असती. पण घरून जेवणाचे डबे घेऊनच निघालो होतो. पावसाळ्याचे दिवस! अचानक दुकानं बंद बिंद झाली तर उपाशीपोटी राहायला नको म्हणून प्रत्येकाच्याच आईने काही ना काही डब्यात भरून दिलेलं.

Planchet

Hi friends,

Today I want to share a real incident happened with me; the incident which inspired me to write a fiction Planchet.

It happened around 12 years ago. One evening when I returned home from office, I saw the door locked and my mother was gone to my aunt's house which is 2 blocks away from my home. I assumed that mother will return within an hour, so I prepared my tea and called on aunt's phone to tell my mother that I am home. My mother said excitedly, "Just finish your tea and come here. These folks are doing a Planchet!"

Planchet...?!