29 December 2016

टॅक्सीतला अनाहूत प्रवासी

टळटळीत दुपार झालेली. टॅक्सी तुफान वेगात चाललेली असूनही आत बसून उकडत होतं. तशातच सिग्नलला टॅक्सी थांबली. एक तर बाहेर भगभगतं उन, टॅक्सीचे पत्रे तापलेले, त्यात हा पाच मिनिटांचा सिग्नल. टॅक्सी थांबून पुरते दहा सेकंदही झाले नाहीत तोच जीव नकोसा करणारा उकाडा जाणवू लागला. श्शऽऽ असं करत कितीही रुमालाने चेहेर्‍यावर हवा घेण्या प्रयत्न केला तरी प्रचंड उकाड्यापुढे तो इवलासा रूमाल कमीच पडत होता.

19 December 2016

गुलाबी नोट

एक हजाराची नोट मोडण्याचा ताप कमी होता कि काय म्हणून आता दोन हजाराच्या नोटेला सगळीकडे फिरवावं लागतं. ही गुलाबी नोट (कि भैंस?) कुणीही स्विकारयला तयार होत नाही. मागल्या वेळेस शंभराच्या नोटा तुम्ही मला आणा राया! असं गुणगुणत नवऱ्याला प्रेमाने सांगता येत होतं. ह्यावेळेस तेही करता येत नाही. अति उद्वेगाने कधी कधी मनातून जे विचार बाहेर पडतात, त्याला कविता म्हणून प्राप्त परिस्थितीवर विनोद करावे लागतात.

16 December 2016

परिघाच्या बाहेरचं जग



© Kanchan Karai

अनुस्वार है बडे काम की चीज

ये जो अनुस्वार है ना, बडे काम की चीज है ।

पुस्तकी भाषेत लिहिलेलं ’करावे तसे भरावे’ हे वचन बोलीभाषेतून लिहीताना ’करावं तसं भरावं’ असं लिहावं. अनुस्वार न दिल्यास शेवटच्या अक्षराचा उच्चार दीर्घ गृहित धरला जात नाही. असं मी नाही व्याकरण म्हणतं.

हम्मा हम्माचं रिमिक्स

श्रद्धा कपूर आणि आदित्य रॉय कपूर दोघेही ’क्यूट’ ह्या सदरात जमा होणारी मंडळी आहेत. त्यांचं ’हम्मा हम्मा’ गाण्यावरचं नृत्य पाहून ते इष्काच्या रंगमहालात प्रितीचा गुलाल उधळत आहेत असं अजिबात वाटत नाही.

फार फार तर कुत्र्याची दोन गोंडस पिल्लं एकमेकांशी कसं लुटूपुटूचं भांडतात, तशी वाटतात.

ते उदाहरण बरं वाटत नसेल तर ठिकरीचा खेळ खेळता, खेळता रस्त्यातून जाणाऱ्या गायीला पाहून बालकं ओरडतात ’हम्माऽ हम्माऽऽ’ तशी वाटतात, असं म्हणू पण जे काही चाललं आहे त्याला ’सेक्सी, उत्तान, मादक, भडक’ असं काही म्हणता येणार नाही.

रहमानची काळजी वाटते. आपल्या गाण्याचं इतकं भीषण रिमिक्स त्याने कसं सहन केलं असेल?

माझ्याप्रमाणे स्वत:च्या डोळे व कानांवर अत्याचार करून घेण्यास उत्सुक असणारांसाठी गाण्याची लिंक खाली दिली आहे.

13 December 2016

मनाचा ब्रेक

आज ’लोकसत्ता’मध्ये एक बातमी वाचली आणि सहा वर्षांपूर्वी व्यक्त केलेल्या मनोगताची आठवण झाली. परिस्थितीमध्ये काहीच बदल झालेला नाही, हे पाहून अस्वस्थ वाटतंय.

मुलं जरा मोठी झाली नाही की त्यांना गाडीचे वेध लागतात. मग गाडी चालवण्यासाठीची त्याची वयोमर्यादा पूर्ण झालेली नसली तरी काही आईबापांच्या दृष्टीने त्या गोष्टीला कवडीमोल किंमत असते. ’आपलं पोरगं ना, मग त्याला ड्रायव्हिंग येणारच’ असला फाजिल गैरसमज बाळगून बाळाच्या हातात गाडीच्या किल्ल्या सोपवल्या जातात. सोबतीला पालक स्वत:ही त्याला शिकवण्यासाठी गाडीत बसतात. हेतू हा की एकदा का लायसन्स मिळण्याएवढं वय झालं की मग ड्रायव्हिंगच्या शिकवण्या घेत बसण्यापेक्षा आधीच ’हात साफ’ केलेला बरा. पण या हात साफ करण्याच्या हट्टापायी पोरगं कुणाचं तरी आयुष्यच साफ करून टाकतं...

12 December 2016

’बगळा’चे वाचन

’बगळा’ ह्या प्रसाद कुमठेकर लिखित कादंबरीच्या पहिल्या प्रकरणाचं वाचन अभिनेत्री अमृता सुभाष यांनी ’चला वाचू या’ ह्या श्रीनिवास नार्वेकर यांनी आयोजित केलेल्या कार्यक्रमात केलं होतं. त्याची ही छोटीशी झलक.

ऐका तुम्ही. नक्की आवडेल. माझ्या बावाजीला छोटासाच उतारा वाचून दाखवला होता. तो हसून हसून कोलमडला.

06 December 2016

फेसबुक मित्रयादीबद्दल नम्र सूचना

सर्व मित्रमैत्रीणींना नम्र विनंती आहे कि फेसबुकवर आजपर्यंत स्विकारलेल्या व स्विकारावयाच्या आगामी फ्रेन्ड रिक्वेस्ट्स कृपया पुन्हा तपासून पहाव्यात. फेक अकाउंट अ‍ॅड करण्याची चूक माझ्या हातून झालीच नाही, असं नाही मात्र लक्षात येताक्षणीच अशा "मित्रांना" दूर लोटले होते.

05 December 2016

मित्रहो,

फेसबुकची मित्रयादी कमी करणे म्हणजे काही विशेष असतं मला वाटत नाही म्हणून वारंवार मी जाहीर करत नाही पण उद्या मित्रयादीतील काही जण कमी झालेले दिसतील. ’ओन्ली फ्रेन्ड्स’ सेटिंग्जवर पोस्ट केल्यामुळे त्यांना हे स्टेटस उद्या यादितून काढल्यावर दिसणार नाही म्हणून आज पोस्ट करतेय.

माझे पब्लिक स्टेटस, नोट्स, लेख कॉपी होतात आणि मलाच माझ्या लेखनासाठी कॉपिराईटच्या नोटीस येतात, त्यामुळेच हल्ली माझं लेखन कस्टम सेटींग्जवर असतं, हे मित्रयादीतील बहुतांश सर्वांना माहित आहे. आपलं लेखन कॉपी केल्याचा त्रास नसतो पण आपलं लेखन दुसऱ्याच्या नावावर खपवलं जाताना बघण्याचा मन:स्ताप अनेक फेसबुक सदस्य सहन करत आहेत. मीही त्यातील एक. यावर कळस म्हणून मला माझ्याच लेखनासाठी प्रताधिकार भंगाची नोटिस फेसबुककडून यावी हे हास्यास्पद आहे, ह्यात रागापेक्षा मला फेसबुकच्या कमजोर कम्युनिटी स्टॅण्डर्ड पॉलिसीची कीव येते. असो.

ज्यांना ह्या परिस्थितीतून विकृत आनंद घ्यावासा वाटतो, त्यांनी तो घ्यावा; ज्यांची ’आपल्याला काय करायचंय’ अशी भूमिका आहे, त्यांची ती तशीच असावी पण मित्रांनो, ज्यांना माझा त्रास वाढवण्यात धन्यता वाटते, अशा बाजारबुणग्यांचे ’भाडोत्री निरोप्या’ होणं हे तुमच्या प्रतिष्ठेला भूषवणारं पद असेल तर मात्र तुम्हाला माझ्या यादीतून निरोप दिलेलाच बरा.

02 December 2016

मॉंटुकले दिवस


ह्या पुस्तकाबद्दल लिहावं तेवढं कमीच आहे. बालमानसशास्त्र म्हटलं तर समजायला खूप सोपं, म्हटलं तर खूप कठीण. मुलांच्या निरागस विश्वात काय चाललेलं असतं, हे जाणून घ्यायचं असेल तर त्यांच्याइतकंच लहान व्हावं लागतं; नव्हे, ते मूलच व्हावं लागतं.

29 November 2016

दर्द का रिश्ता

डेंटिस्टकडे जातानाचा प्रवास सुखमय नसतोच पण डेंटिस्टकडून घरी येतानाचा प्रवास कधी आल्हादक असतो का हो?

कधीमधी असतोय.

उदा. तुम्ही ज्या रस्त्यावरून चालत आहात तिथे तुम्हाला किंचीत गंभीर करणारी पाटी दिसली - ’स्व. कल्याणजी विरजी शाह चौक’, तर आजूबाजूला येणारे सर्व हॉर्न्सचे आवाज मूक होऊन जातात.

06 November 2016

Primitive Technology

I don't know his real name but I call him John. He is a regular guy from Queensland, Australia who has developed a unique hobby which he enjoys on weekends.

John studies the lifestyle of primitive human through Internet articles and books. He then implements that information in creating primitive huts and tools from scratch. He even creates fire by rubbing sticks.

04 November 2016

Blog 0103112016

माझा एक भाचा लहान असताना कुणाकडेही गेला कि त्या घरातल्या सदस्यांचे वाढदिवस कधी असतात ते विचारायचा. ती माहिती मिळाली कि अगदी निष्पाप चेहेऱ्याने विचारायचा, "मला बोलवाल का वाढदिवसाला?" 😊

हा प्रश्नोत्तराचा कार्यक्रम सर्वांनाच अनपेक्षित असायचा पण लहान मुलं कधी काय विचारतील ह्याचा नेम नसतो. शिवाय इतक्या गोड मुलाला कुणी 'नाही' म्हणतं का? 'हो, तुलाही बोलवू वाढदिवसाला' असा तोंडभरून होकार मिळाला की स्वारी खुश! 🤗

बरेच महिने त्याने हा उपक्रम सुरू ठेवला होता. आधी त्याच्या आईलाही कळलं नव्हतं कि हा जिथे जातो तिथे हेच का विचारतो. नंतर एकदा तिला उलगडा झाला. 🤔

सर्वसाधारणपणे "बडडे"ला खाऊचा मेन्यू काय असतो? केक आणि वेफर्स. 🎂🍟

त्याची आई त्याला तेलकट वेफर्स खाऊ द्यायची नाही म्हणून त्याने असा मार्ग शोधून काढला होता.💡😅

08 October 2016

Blog 0108102016

मी जेव्हा म्हणते कि आपल्या देशातील संस्कार, संस्कृती यातला बराचसा भाग स्त्रिया आणि योनिशुचितेवर आधारीत आहे ते अशा कारणांसाठी:
http://www.thehindu.com/news/national/hindu-son-can-divorce-wife-if-she-tries-to-separate-him-from-aged-parents/article9196572.ece

ज्या कारणांसाठी हिंदू पती आपल्या पत्नीला घटस्फोट देऊ शकतो, त्याच कारणांसाठी हिंदू पत्नीने तिच्या पतीपासून घटस्फोट का घेऊ नये? मी असं म्हणत नाही कि विवाहित स्त्रिया आपल्या नवऱ्यांना आईवडिलांपासून वेगळं राहाण्यास भाग पाडतच नाही किंवा असंही म्हणत नाही कि या केसमध्ये दिलेला निकाल चुकीचा आहे पण विवाहित स्त्रीच्या आईवडिलांना तिच्या नवऱ्याने सांभाळलं आहे अशी किती उदाहरणं आपल्या ओळखीत आहेत? त्यासाठीदेखील आता कायद्याचा आसरा घ्यायचा का?

07 October 2016

Blog0107102016

ह्या लोकसत्ता आणि म.टा.ला काय फवाद प्रेमाचा कीडा चावलाय का? एक त्याच्या दुसऱ्यांदा बाप होण्याची बातमी छापतंय, एक त्याच्या कुटुंबाची माहिती जाणून घ्या म्हणतंय. @#$%&!

हिंदी चित्रपटसृष्टीतले आणि काही फेकुलर्स अपवाद वगळता सगळी भारतीय जनता पाकिस्तानी कलाकार "नको" म्हणते आणि ह्या वृत्तपत्रांना काय फवादने बाळाच्या बारश्याच्या घुगर्‍या वाटल्या कि काय?

आपल्या देशाचे सैनिक आपल्यासाठी प्राण पणाला लावून लढतात त्याची किंमत उरली नाही का आता? तिकडे सर्जिकल अटॅक झाला तेव्हा भारतीयच काय पण पाकिस्तानी जनताही डाराडूर झोपलेली होती. झालाय का कुणाला त्रास?

02 October 2016

राग, चीड, द्वेष, नैराश्य, मत्सर वगैरे

राग आणि चीड ह्या दोन शब्दांमधून व्यक्त होणारे भाव निरनिराळे आहेत बरं का? परिस्थितीबद्दल निर्माण होते ती चीड आणि व्यक्तीचा केला जातो किंवा व्यक्तीवर काढला जातो तो राग. दोन्हीमध्ये प्रचंड तफावत आहे. चीड ही तात्कालिक व तात्पुरती असते, पेटलेल्या कापरासारखी. चटकन पेटणे आणि चटकने विझणे ही चीड ह्या भावनेची वैशिष्ट्ये आहेत. अन्यायामुळे निर्माण होते ती चीड. ती भावना त्या व्यक्तिपेक्षाही जास्त त्या निर्माण झालेल्या परिस्थितीबद्द्ल असते पण याचा अर्थ अन्याय करणाऱ्या व्यक्तीवर आपण सतत रागावलेले असूच असं नाही. मात्र चीड निर्माण करणाऱ्या घटनेचे आपण वारंवार साक्षिदार बनलो कि तिचं परिवर्तन रागात होऊ शकतं आणि राग ही चीरकाल टिकणारी भावना आहे.

आपल्याकडे एक म्हण आहे, वड्याचं तेल वांग्यावर. तो हाच प्रकार आहे. एखाद्या व्यक्तीबद्दल मनात राग असला आणि आपल्या संतापाच्या क्षणी नेमकी तीच व्यक्ती समोर आली तर त्या व्यक्तीचा आपल्यावर उद्भवलेल्या परिस्थितीशी काही संबंध नसतानाही आपण सगळा संताप त्या व्यक्तीवर काढून मोकळे होतो. राग हा असा असतो, राखेखाली दडलेल्या ठिणगीसारखा. फुंकर मारली तर सहज दिसेल पण दुर्लक्ष केलं तर आपल्या नकळत हळूहळू, धीम्या गतीने जे, जे शक्य असेल ते सर्व भस्मसात करेल.

चीड आली कि मोर्चे निघतात, आंदोलनं होतात आणि राग आला कि मनोरूग्ण, सिरियल किलर्स तयार होतात, असं मला वाटतं.

01 August 2016

कॅरोल इज हॅपी अ‍ॅन्ड हेल्दी!

लहानपणी खूप मस्तीखोर आणि चंचल असलेली कॅरोल आता लग्नानंतर एकदम पोक्त बाईसारखी वागायला लागली होती. तिच्या आईवडिलांनीच मुलगा पसंत केला होता - अल्बर्ट डि’कॉस्टा. हा माणूस एका मिलमध्ये काम करायचा. त्याचं कुटुंब फारसं मोठं नव्हतं. आई, एक मोठी विवाहित बहीण आणि तो बास. त्यात आता लग्नानंतर कॅरोलची भर पडणार होती. कॅरोलने पूर्वीपासूनच मोठ्या महत्वाकांक्षा बाळगल्या नव्हत्या, त्यामुळे अल्बर्टचं स्थळ नापसंत करण्यासारखं काहीच घडलं नाही.

26 July 2016

संरक्षण

तो डॉक्टरांच्या केबीनबाहेर अस्वस्थपणे येरझरा घालत होता. तिला नुकताच सातवा संपून आठवा लागला होता. सगळं सुरळीत सुरू होतं आणि अचानक आज सकाळी त्याला ऑफिसमध्ये फोन आला कि तिला अ‍ॅडमिट केलं आहे. का, कशासाठी या प्रश्नांची काही उत्तरं न देता फोन कट झाला होता. तो तसाच हॉस्पिटलमध्ये आला तेव्हा त्याला कळलं कि तिला खूप चक्कर येत होती म्हणून ती जी डॉक्टरांकडे गेली, ती तिथेच बेशुद्ध पडली.

14 July 2016

थोडी दीवानी, थोडी सयानी, बाजीराव मस्तानी

ऐतिहासिक घटनांवर आधारित असलेले काही चित्रपट आपल्या माहितीत भर टाकून जातात. कधी कधी नको ती भरदेखील टाकतात. उदाहरणार्थ सांगायचं झालं तर बाजीराव मस्तानी हा चित्रपट. या चित्रपटाचा गाभा जरी बाजीराव पेशवे आणि मस्तानी यांची प्रेमकहाणी असली तरी त्यात अनेक सत्यांना त्यात फाटा दिला गेलेला आहे. सिनेमॅटिक लिबर्टी वगैरे असावी कदाचित पण प्रियांका चोप्राने काशीबाईंची भूमिका वठवली म्हणून तिला लंगडताना दाखवायचं नाही हे काही पटलं नाही.

10 July 2016

नमस्कार अनामित वाचकांनो,

मी नियमीत ब्लॉगिंग सुरू करून काही दिवसच झाले असतील, मला WhatsApp वर संदेश येऊ लागले आहेत. मला नियमीत संदेश पाठवणाऱ्या सर्वांना नम्र विनंती आहे कि कृपा करून आपलं नाव आणि कुठला लेख वाचला हे आधी सांगत जा.

09 July 2016

सामाजिक भान

हा फोटो कुठे, कधी काढला गेला आहे हे मला माहित नाही पण फोटोत जे दिसतंय ते सद्यपरिस्थितीबद्दल भाष्य करण्यासाठी पुरेसं आहे, असं मला वाटतं.

सामाजिक भान, आपली जबाबदारी वगैरे समजून वृक्षारोपणाचे उपक्रम राबवले जातात, फोटो काढले जातात पण दुसऱ्या दिवशी त्या नवीन लावलेल्या रोपट्यांना पाणी देण्याचं किती जणांना लक्षात राहातं? वृक्षारोपण कार्यक्रमाचे फोटो सोशल नेटवर्किंग साईट्सवर प्रकाशित केल्यानंतर, त्या रोपट्याची वाढ योग्य रितीने होत असल्याचे फोटो मात्र पोस्ट होताना दिसत नाहीत. कि वृक्षारोपणासारखे उपक्रम ही देखील निव्वळ स्वत:ची प्रसिद्धी करण्याची बाब झाली आहे?

08 July 2016

भित्र्या लोकांची शूर वस्ती

एखादा बेडर, मुळातच शूर असलेला माणूस क्रौर्याची परिसीमा गाठू शकत नाही असं मला वाटतं. कारण त्या बेडरपणात, शौर्यात तो स्वत:कडचं काहीतरी पणाला लावणार असतो. त्यात दुसऱ्याला इजा करण्याचा भाग आलाच तर नाईलाजाने येतो.

भित्र्या माणसाचं तसं नसतं. क्रौर्य हा त्याचा शूरपणा असतो आणि त्याला क्रौर्य हे मुळातच दुसऱ्याला इजा करण्यासाठी वापरायचं असतं. एखाद्या भित्र्या माणसाच्या हातात जर सूत्र असली तर आपल्याला आयुष्यभर कुणालातरी, कशालातरी घाबरून रहावं लागल्याचं सगळं नैराश्य तो पुरेपूर आपल्या क्रौर्यकर्मांतून दाखवतो. सोशल नेटवर्किंग हा तर अशा भित्र्या लोकांना आपला शूरपणा दाखवण्यासाठी मिळालेला मोठ्ठा प्लॅटफॉर्म! इथे तुम्ही खऱ्या नावापेक्षा खोट्या नावाने दाखवलेला शूरपणा जास्त गाजतो, हे विशेष.

02 July 2016

कालाय तस्मै नमः

मी सुरूवातीलाच ठरवलं होतं कि अठरा वर्ष पूर्ण झाल्यावर आपल्या शिक्षणाचा किंवा आपल्या वैयक्तिक खर्चाचा भार होता होईस्तो आईवडिलांवर टाकायचा नाही. त्यामुळे १२ वीची परिक्षा आटोपल्यावर टायपिंगसोबत जोडीला एखादा कोर्स केला कि चांगली नोकरी मिळेल, ह्या अपेक्षेने मी ऑफिस रिसेप्शनिस्ट डिप्लोमा अभ्यासक्रमाला प्रवेश घेतला होता. त्यात टेलिफोन ऑपरेटिंग, इलेक्ट्रॉनिक टायपिंग वगैरेही शिकवलं जाणार होतं. ही त्या काळातील गोष्ट आहे, जेव्हा कॉम्प्युटर हा शब्द फक्त ऐकून माहित होता. हजारात एखाद्याच्या घरात कॉम्प्युटर असायचा.

19 June 2016

वटसावित्री

वटसावित्रीच्या व्रताच्या कथेतील सावित्रीने वास्तविक खूप चांगली शिकवण दिली आहे पण ते आपण लक्षात घेत नाही. यम जेव्हा सत्यवानाचे प्राण घेऊन निघतो, तेव्हा सावित्री यमाच्या मागोमाग जाते. का, तर पती जिथे जाईल तिथे पत्नीने असावं म्हणून. ती सत्यवानाच्या मृत शरीराजवळ विलाप करत बसत नाही. ज्या शरीरात प्राणच नाही त्याच्याशी कसलं नातं, नाही का?

15 May 2016

बदल

काही काही माणसं कशी अचानक बदलून जातात. त्यांचं वागणं, बोलणं सगळंच अनोळखी वाटू लागतं.

१० वर्षांपूर्वीचा हा किस्सा. मी ट्रेनने प्रवास करत होते. भांडूप स्टेशनला ’ती’ चढली. तिच्या अवताराकडे पाहूनच मी चाट पडले. तिला जवळजवळ १५-२० वर्षं तरी अगदी जवळून पाहिलेलं. आधीही काही गोबऱ्या गालांची, जाडजूड वगैरे नव्हतीच ती पण आता मात्र तिची रयाच गेली होती.

07 May 2016

सिनेमा एक निमित्त

सैराट चित्रपट प्रदर्शित होण्याआधी आणि नंतर बऱ्याच उलट-सुलट प्रतिक्रिया सोशल नेटवर्किंगवर वाचायला मिळाल्या. एक गोष्ट प्रकर्षाने जाणवली कि सैराट पाहून भारावलेल्या लोकांपेक्षा सैराट न पाहता धास्तावलेले लोक जास्त आहेत असं दिसतंय. ही धास्ती नेमकी कशाची, का ते थेट न सांगता चित्रपटाचे प्रोमोज आणि गाणी पाहून चित्रपटाच्या दर्जावर परिक्षणरूपी चर्चा केली जात आहे.

06 May 2016

रिमोट तुमच्या हाती

अजूनही आवडत्या नावडत्या सिरीयल्सवर चर्चा होत असते पण मला आता त्यावर मत द्यावंसं वाटत नाही. मी अशा मालिका पाहातच नाही म्हटल्यावर त्यातला न पाहिलेला बटबटीत अभिनय, भडक मेकअप आणि लांबवत नेलेलं कथानक याची चर्चा करण्याचा अधिकार उरतोच कुठे?

05 May 2016

स्मृतीभ्रंश

परवा दारावरची बेल कुणीतरी जिवाच्या आकांताने वाजवत होतं. मी धडपडून बघायला गेले. पाहाते तर आमच्याच कॉलनीत राहाणारे एक काका होते. कधी बेल वाजवत होते, कधी दारावर थाप देत होते. मी दरवाजा उघडल्यावर अत्यंत त्रासिक चेहेऱ्याने मला म्हणाले, "कधीपासून बेल वाजवतोय. एवढा वेळ काय करत होतीस?" मला अक्षरश: काहीही कळत नव्हतं. मी तापाच्या ग्लानीमध्येही काकांचं माझ्याकडे काय काम असू शकेल ह्याचा विचार करत होते. अचानक डोक्यात प्रकाश पडला! काकांना amnesia आहे - स्मृतीभ्रंश! आता त्यांचं वय ८० च्या आसपास आहे. ते बहुधा त्यांचं घर आणि बऱ्याच आठवणी विसरले होते फक्त आपलं घर ह्याच कॉलनीत आहे, हे ते विसरू शकले नव्हते. ते असे बरेचदा सगळं विसरतात मग थोडं-थोडं आठवतं हे माहित होतं मला.

ताप झाला

उन्हाळ्यात ताप येणं हा एक खौफनाक, दर्दनाक अनुभव असतो. नुकतीच या अनुभवातून शब्दश: तावून सुलाखून बाहेर पडलेय.

कशात काही नाही न्‌ उगाच ताप आला. आला तर आला पण पूरे पाच दिवस मुक्काम ठोकून बसला. त्यादिवशी संध्याकाळी सैराट पाहून आले आणि अर्ध्या तासात तापाने फणफणले. Viral fever माहित होता पण तो असा चित्रपटगृहातून व्हायरल होईल हे अपेक्षित नव्हतं.

01 May 2016

सैराट झालं जी!

काल सैराट पाहून आले. सुंदर चित्रपट आहे. नागराज मंजुळेंनी पुन्हा एकदा एक अप्रतिम कलाकृती सादर केली आहे. आकाश ठोसरचा अभिनय छान. रिंकू राजगुरूच्या अभिनयाचा तर प्रश्नच नाही. पोरीने एवढा जाणता केला आहे कि ती अजून नववीत शिकतेय ह्यावर विश्वास बसत नाही. "परश्या"चे मित्र बनलेल्या कलाकारांचा, खासकरून "प्रदीप"चा अभिनय आवडला.
marathi, movie, download, sairat, song, dowload, free, सैराट, मराठी, सिनेमा, चित्रपट, डाऊनलोड, गाणी, रिंकू राजगुरू, आकाश ठोसर, नागराज मंजुळे, nagraj manjule, akash thosar, rinku rajguru,

03 April 2016

26 March 2016

उन्हाळ्यातली सुट्टी

उन्हाळा सुरू झाला कि शाळेतले दिवसच आठवतात. एप्रिल महिन्यात परिक्षा असायची त्यामुळे मार्च महिन्यात मी आणि भाऊ घाण्याला जुंपून घेतलेल्या बैलासारखा अभ्यास करायला बसायचो. दहावी झाल्यावर मला सर्वात जास्त कसला आनंद झाला असेल तर आता कॉलेजमध्ये गणित विषय नसेल ह्याचा. पण तो आनंद फार काळ टिकला नाही. अर्थशास्त्र हा विषय अनिवार्य करून आर्ट्सवाल्यांच्या जीवाला फुकटचा घोर लावून ठेवला होता कॉलेजने. असो.

22 March 2016

धुळवडीच्या शुभेच्छा!

"सर्वसाधारणपणे रंगपंचमी, धुळवडीची गाणी म्हणजे कशी? हिरो धटिंगणासारखा हिरविणीच्या मागे रंगाने भरलेले हात घेऊन फिरतो असतो आणि ती लांब पळत असते, जोडीला त्या हिरोचं टोळकं हिरविणीच्या सख्यांच्या मागे धावतं, अशी असतात. इथे थोडा निराळा प्रकार आहे. इथे नायिकाच शोधतेय आपल्या पसंतीचा कुणी आहे का?

09 March 2016

स्त्रियांनो, संघटीत व्हा!

काल जागतिक महिला दिना निमित्त माटुंगा पोलिस ठाणे, मुंबई ह्यांनी एक चर्चास्त्र आयोजित केले होते. ह्या चर्चासत्रामध्ये सोशल मिडीयाचा वापर करून स्त्रियांच्या बाबतीत घडणारे गुन्हे व त्यावरील उपाययोजना आणि खबरदारी ह्या विषयावर बोलण्यासाठी माटुंगा पोलिसांनी मला आमंत्रित केलं होतं. सदर विषयाबद्दल बोलताना सोशल मिडीयावर कोणती माहिती व कशाप्रकारे शेअर केली जावी, ह्याबद्दल मी मत व्यक्त केलं. अनेक भगिनींनी त्याला दुजोरा दिला. श्रोत्यांमधील काही भगिनींनी स्वत:चे अनुभव, अन्याय, अत्याचार यांबाबत ह्या चर्चासत्रामध्ये मोकळेपणाने चर्चा केली. अशा प्रकारचा कार्यक्रम आयोजित करून अनेक वर्ष बोलण्याची संधी न मिळालेल्या महिलांना बोलतं करून, त्यांच्या समस्या जाणून घेण्याचा माटुंगा पोलिसांचा हा प्रयत्न कौतुकास्पद आहे. या कार्यक्रमाचे आयोजन केल्याबद्दल मी त्यांचे मन:पूर्वक आभार मानते व भविष्यात त्यांच्याकडून आणखी चांगले उपक्रम राबवले जातील अशी अपेक्षा करते. माझ्या मनोगताचा गोषवारा असा:

02 March 2016

स्मिता

आजकाल फार आठवण येते तुझी, बयो. तुझ्या चित्रपटांतली तुझी सगळी गाणी ऐकून झाली, यूट्यूबवर पाहून देखील झाली. आठवण कमी होण्याऐवजी जास्तच तीव्र होत गेली. तुला ना कधी प्रत्यक्ष पाहिलं, ना कधी तुला साधं पत्र लिहिलं पण तू मनात रुतून बसली आहेस. कायमचीच. आता तुझे फोटो पाहाताना खास तुला जाणून घेण्यासाठी वाचलेले एक-एक लेख आठवत जातात.

12 February 2016

One weired dream I had

A few days ago I had a weird dream. Our elders say that dawn dreams often come true. I am not sure about this dream but what I saw was enough to scare the hell outta me.
Advertisement


Books I read

Amerikechi C.I.A.
पर्व [Parva]
LOPAMUDRA
Asurved
Sathe Faycus
Nazi Bhasmasuracha Udyast
Mahanayak - A fictionalized biography of Netaji Subhas Chandra Bose
Hullabaloo in the Guava Orchard
The Magic Drum And Other Favourite Stories
Yash Tumachya Hatat
Baba Batesharnath
Panipat
Swami
Shriman Yogi
Mandir Shilpe
Mantra Shrimanticha
Avaghe Dharu Supanth
Women & The Weight Loss Tamasha
Majhi Janmathep
Amrutvel


Kanchan Karai's favorite books »