24 January 2017

Blog 01242017

आज Satchidanand Shevde दादांनी पाठवलेला विचार इथे शेअर केल्याशिवाय राहवत नाही.

परैः प्रोक्ता गुणा यस्य निर्गुणोऽपि गुणी भवेत्‌|
इन्द्रोऽपि लघुतां याति स्वयं प्रख्यापितैर्गुणैः||

अर्थ: दुसऱ्यांनी ज्याचे गुण गायले असतील तो जरी गुणी नसला तरी गुणी [मानला] जातो. पण स्वतःच्या तोंडाने स्वतःचे गुणवर्णन केले तर इंद्राला सुद्धा कमीपणा येतो.

माझ्याही डोक्यात काल रात्रीपासून हेच विचार होते. काही उच्चपदाला पोहोचलेले लोकदेखील स्वतःच स्वतःची स्तुती करत असतात, तेव्हा असं वाटतं कि त्यांना अजूनही कशाचा तरी न्यूनगंड असावा. आपल्या उणिवा झाकण्यासाठीच मनुष्य स्वतःचं मोठेपण स्वतः सांगत असतो.

आपल्याकडे योग्यता असो वा नसो, आपण स्वत:ची स्तुती करण्यापासून स्वत:ला थांबवलं पाहिजे. आपलं नाणं खणखणीत असेल तर प्रसिद्धी मिळणार, स्तुती होणार हे नक्की आणि तसं नाही घडलं तर पुढे शिकण्यासाठी अजून वाव आहे, असं समजून आगेकूच करायची. आपलं अस्तित्व, आपल्या कर्तृत्वाचं मोठेपण इतरांच्या स्तुतीवर अवलंबून राहायला नको.

No comments:

Post a Comment

Advertisement


Books I read

Amerikechi C.I.A.
पर्व [Parva]
LOPAMUDRA
Asurved
Sathe Faycus
Nazi Bhasmasuracha Udyast
Mahanayak - A fictionalized biography of Netaji Subhas Chandra Bose
Hullabaloo in the Guava Orchard
The Magic Drum And Other Favourite Stories
Yash Tumachya Hatat
Baba Batesharnath
Panipat
Swami
Shriman Yogi
Mandir Shilpe
Mantra Shrimanticha
Avaghe Dharu Supanth
Women & The Weight Loss Tamasha
Majhi Janmathep
Amrutvel


Kanchan Karai's favorite books »